Bu ay artık çok yorulmaya başladım. Sağıma ve soluma dönüyorum. Soluma döndüğümde kolumu da çıkartabiliyorum ama sağa henüz o kadar çalışmadım. Zaten yemek sonrası kusuyorum diye egzersizlerime annem engel oluyor ama ben fırsat buldukça yuvarlanıyorum. Hatta geceleri çaktırmadan dönüp yüzükoyun yatıyorum.
Yaz mevsimi ile aram hiç iyi değil. Saçlarım terliyor. Babam keselim diye ısrar ediyor ama annem uzatıp toka takmakta ısrarlı. Yazın en güzel tarafı ise hergün banyo yapıyor olmam. Canım banyo isteyince başlıyorum ağlamaya, banyoda ise az önce ağlayan ben değilmişim gibi etrafa gülücükler saçıyorum. Suya yeterince doyamadıysam banyo çıkışında da ağlamaya devam ediyorum.
Parmağımı emme konusundaki hırsım azalmış durumda ama arada hatırlayıp geçen ayki alışkanlığımı sürdürüyorum. Ama hiçbirinin hatırı kalmasın diye bütün parmaklarımı sırayla, bazen birkaç tanesini birden emiyorum. Ayrıca elime tutuşturulan herşeyi de emmeye bayılıyorum. Ağzıma almamakta kararlı olduğum tek şey ise yalancı meme.
Çevremi tanıma faaliyetlerim devam ediyor. Duyduğum her sese kulak kabartıyorum, gördüğüm her renge, şekle büyük bir heyecan ile bakıyorum. Bu merakım yüzünden bazen meme emmeyi yarıda bırakıp aç kaldığım da olmuyor değil.
Geçenlerde anneannem sayesinde karpuz suyu ile tanıştım. Çok hoşuma gitti. Kaşığı bile yaladım ama annem engel olduğu için tadı damağımda kaldı.
İştet bu aydan resimler:
Ceeee!!!
Ben varken saate ne gerek var! Yatağın içindeki yönüme bakın, saati anlayın. Mesela şu anda saat sabah 7:00. Hepinize günaydın!
Bu maymuncuğun kuyruğu çok lezzetli...
Özgür Yengem ve ben...
Sevgili kuzenim İrem, bu annelerimiz bizi gezdirmeyecekler galiba, oysa biz çok sıkıldık....
Halamın kucağında uykum geldi.
Dayımdan da gezme konusunda ümit yok. Onunla da oturuyoruz...
Tüh! Parmak emerken yakalandık! Çok lezzetli ne yapayım...
Kuzenim Ateş elimi tutmaya çalışıyor ama ben yerleri izlemekten kendimi alamıyorum.
Yıldız hala ile gezmek keyifli de şu sıcaklar olmasa...
Yüzükoyun uyumak ne rahat şeymiş, bir de şu kolumu her zaman çıkarmayı başarabilsem...
Uyumaya çalışıyorum rahatsız etmeyin.
Banyo eğlencemiz bu kadarcık mıydı? Biraz daha yıkansaydım...
Kendime ikinci bir silah daha buldum. Yatmaktan sıkıldığımda alt dudağımı sıkıca üst dudağımın altına sıkıştırıp “ım, ım” diyorum. Bu halime dayanamayıp beni kucaklarına alıyorlar.
Günboyu yapmaya çabaladığım duruş. Nihayet başardım!
Uçuşa geçiyoruz!!!
İki minik dişim var artık benim! Pek yakında üstte de iki minik dişim olacak. Böylece ağzımın yakınından geçen herşeyi ısırabileceğim. Etrafımdaki herşeyi ağzıma götürmek artık ısırarak daha keyifli. Sadece şu kaşık denen şeyin sürekli ağzıma girmesini pek sevmiyorum. Oyuncaklarımın, battaniyenin, bezimin, önlüğümün, halının, çoraplarımın tadı şeftali, çorba ve muhallebiden daha güzel. Çığlık atmaya bayılıyorum. Eskiden elimden aldıkları şeyleri kolayca tekrar elime alamıyordum. Ama artık benden uzakta bile olsalar yanlarına gidebiliyorum. Ellerim ve kollarım üzerinde durabiliyorum ama kollarımın gücü yetmediği için alnımdan destek alarak ilerliyorum. Bu gayretim sırasında çıkardığım sesleri haltercilerin seslerine benzetiyorlar. E ben de onlar kadar zor bir iş yapıyor sayılırım. Tutunabildiğim herşeyden kuvvet alarak ayağa kalkma çabalarım da büyük bir hızla devam ediyor. Ha gayret az kaldı, anneannemin dediği gibi yakında düz duvara tırmanacağım...
Dayımın doğumgünü pastasından yedim, krema güzel bişeymiş!
Fıstık Mıstık, sakın bir yere kımıldama! İki hamlede yanındayım...
Maymuncuğu neresini yesem acaba?
Esra Teyze beni projeye götürmeye çalışırken... Anneme sordum orası adda değilmiş, o yüzden gördüğünüz gibi hiç ilgilenmedim.
Miray Abla ile Moda'dayken...
Önlüğüm ve ben şeftali yerken...
Ben hazırım cicilerimi giydim, gezmeye gidebiliriz...
İpek'ten anneye, İpek'ten anneye, dinlemedeyim ve telsizimi yemekteyim...
Artık ben de bir kitap kurduyum... 
