Bu ay artık çok yorulmaya başladım. Sağıma ve soluma dönüyorum. Soluma döndüğümde kolumu da çıkartabiliyorum ama sağa henüz o kadar çalışmadım. Zaten yemek sonrası kusuyorum diye egzersizlerime annem engel oluyor ama ben fırsat buldukça yuvarlanıyorum. Hatta geceleri çaktırmadan dönüp yüzükoyun yatıyorum.
Yaz mevsimi ile aram hiç iyi değil. Saçlarım terliyor. Babam keselim diye ısrar ediyor ama annem uzatıp toka takmakta ısrarlı. Yazın en güzel tarafı ise hergün banyo yapıyor olmam. Canım banyo isteyince başlıyorum ağlamaya, banyoda ise az önce ağlayan ben değilmişim gibi etrafa gülücükler saçıyorum. Suya yeterince doyamadıysam banyo çıkışında da ağlamaya devam ediyorum.
Parmağımı emme konusundaki hırsım azalmış durumda ama arada hatırlayıp geçen ayki alışkanlığımı sürdürüyorum. Ama hiçbirinin hatırı kalmasın diye bütün parmaklarımı sırayla, bazen birkaç tanesini birden emiyorum. Ayrıca elime tutuşturulan herşeyi de emmeye bayılıyorum. Ağzıma almamakta kararlı olduğum tek şey ise yalancı meme.
Çevremi tanıma faaliyetlerim devam ediyor. Duyduğum her sese kulak kabartıyorum, gördüğüm her renge, şekle büyük bir heyecan ile bakıyorum. Bu merakım yüzünden bazen meme emmeyi yarıda bırakıp aç kaldığım da olmuyor değil.
Geçenlerde anneannem sayesinde karpuz suyu ile tanıştım. Çok hoşuma gitti. Kaşığı bile yaladım ama annem engel olduğu için tadı damağımda kaldı.
İştet bu aydan resimler:
Ceeee!!!
Ben varken saate ne gerek var! Yatağın içindeki yönüme bakın, saati anlayın. Mesela şu anda saat sabah 7:00. Hepinize günaydın!
Bu maymuncuğun kuyruğu çok lezzetli...
Özgür Yengem ve ben...
Sevgili kuzenim İrem, bu annelerimiz bizi gezdirmeyecekler galiba, oysa biz çok sıkıldık....
Halamın kucağında uykum geldi.
Dayımdan da gezme konusunda ümit yok. Onunla da oturuyoruz...
Tüh! Parmak emerken yakalandık! Çok lezzetli ne yapayım...
Kuzenim Ateş elimi tutmaya çalışıyor ama ben yerleri izlemekten kendimi alamıyorum.
Yıldız hala ile gezmek keyifli de şu sıcaklar olmasa...
Yüzükoyun uyumak ne rahat şeymiş, bir de şu kolumu her zaman çıkarmayı başarabilsem...
Uyumaya çalışıyorum rahatsız etmeyin.
Banyo eğlencemiz bu kadarcık mıydı? Biraz daha yıkansaydım...
Kendime ikinci bir silah daha buldum. Yatmaktan sıkıldığımda alt dudağımı sıkıca üst dudağımın altına sıkıştırıp “ım, ım” diyorum. Bu halime dayanamayıp beni kucaklarına alıyorlar.
Günboyu yapmaya çabaladığım duruş. Nihayet başardım!
Uçuşa geçiyoruz!!!
Artık hayatta anne sütünden başka tatlar da olduğunun farkındayım. Kahkaha atmayı öğrendim. El parmaklarımdan sıkılmıştım şimdi ayak parmaklarımı keşfettim. Parmaklardan sıkıldığımda da yakınımda ne varsa elime alıp onu emiyorum. Emeklemek için çok uğraşıyorum ama henüz sürünme aşamasındayım. Bir an önce ayaklanma istediğim için elimden tutana yüklenip önce oturuyor sonra da ayağa kalkmaya çalışıyorum, beni ayakta tuttuklarında da fırsat bu fırsat uygun adım bacaklarımı haraket ettiriyorum. Sinirlendiğimde ellerimi titretip bağırıyor, hatta çığlık atıyorum, daha da sinirlenirsem etrafa tekmeler savuruyorum. Annemin çabası beni çok etkilediği için o üzülmesin diye arada sırada yalancı memeyi ağzıma alıyorum. Ama çıkartıp sapını ağzıma sokmak daha çok hoşuma gidiyor. İşte böyle büyümeye devam ediyorum...
Ceeee!
Sokakta konser dinlemek, hele de uyuklayarak dinlemek çok güzelmiş...
Ne var, hiç kangurusunu yemeğe çalışan bebek görmediniz mi?
Cici kıyafetler giydirerek beni sürünmekten vazgeçiremezsiniz!
Biri anneme havucu bu şekilde yiyemeyeceğimi söyleyebilir mi lütfen!
Tanıştırayım, ayaklarım...
Feribota bindim, püfür püfür, çok keyifliydi...
Tatilde akşam uyuyakalıp günbatımını kaçırdığım için babam bu fotoğrafı benim için çekti.
Tatilde yeşillikler ve gölge altında keyfim yerindeydi...
Dedem ve ben...
Anne resim çekmeyi bırakıp beni doyurur musun? Bak çok sinirlendim ellerim titriyor!
Uykumu alamadım, mutsuzum ama uyumamakta da kararlıyım.
Dayım harçlığımı bu cebe de koymamış... Nerede benim harçlığım acaba?
5. ayın mutlu sonu, babam ve ben...
