Günler geçiyor, ben büyüyorum, günler geçiyor, bahar geliyor, ben seviniyorum. Çünkü artık daha sık dışarı çıkabiliyorum. Kedileri köpekleri, ağaçları, gökyüzünü, arabaları, teyzeleri, amcaları, market raflarındaki renkli renkli paketleri sık sık görüyorum. Salıncağa biniyorum, kaydıraktan kayıyorum.
Artık yürümeye başladım, arada annemin yasakladığı şeyleri yapmak için koşturunca düşüyorum ama genel olarak kendi kendime yürümeyi becerdiğimi söyleyebilirim. Yürürken çığlık atmayı çok seviyorum. Yürürken bişeyler taşımak da çok hoşuma gidiyor ama dengemi kaybedip düşünce canım yanıyor, sinirleniyorum.
Elime geçen herşeyi hiçbirşey bulamazsam elimi kulağıma götürüp telefonla konuşuyorum. Özellikle kaşlarımı çatıp yürüyerek konuşmayı çok seviyorum. Müzik dinlemeyi, dizlerimin üzerinde otururken tempo tutmayı çok seviyorum.
Kitaplarımı çok seviyorum. herşeyi işaret parmağımla gösterip soruyorum. İnekten bir ara korktum ama şimdi yine onu da soruyorum.
8 dişim var hala, azı dişlerim çok kabardı ama çıkamadılar bir türlü.
Babici (babacığım), tedi (kedi), dadı (dayı), del (gel), enne (anne), mamma ve daha annem tarafından çözülememiş bir dizi kelimem var.
Bu aylık da bu kadar...
Yemeyeceğim mama falan, zorla mı? Ağlatmayın beni!
İki tane daha şeker lütfen...
Bunun içine üfleyince sesim bir garip çıkıyor...
Tokam nerde benim?
Ateş, ben ve Pınar, Ateş'in doğumgününde...
Ateş'in yeni koltuğu çok rahatmış.
Parktaki salıncakları kaptık, doya doya sallandık.
Salıncak çok güzel de şu güneş olmasa...
Bırak baba, ben kendim kayarım.
Babaannem ve dedemle parkta...
Kuşlar uçup gittiler, ben de babama nasıl uçup gittiklerini anlattım...
Annem babam ve ben...
Artık bıdı bıdı konuşuyorum. Sevindiğimde de bıdı bıdı, kızdığımda da bıdı bıdı, hep bıdı hep bıdı... Tedilerin peşinden koşturup tediiii diye bağırıyorum. Her gördüğüm dört ayaklı benim için tedi. Saçlarımı tarıyorum, tokamı çıkartıp takmaya, çoraplarımı çıkartıp giymeye çalışıyorum. Bana yemek yedirene ben de elimde kaşıkla yemek yediriyorum. Yemezlerse kızıyorum. Bebeklerimi ayağıma alıp "ee ee" yapıyorum. Bazen kendim de yastığa yatıp kendime "ee ee" yapıyorum. Uykumun geldiğini zanneden annemi bu şekilde kandırıyorum. Kucak yapıyorum. Göz kırpıyorum. Cici cici yapıyorum. Guk cee oynamayı çok seviyorum. Ayak topu oynuyorum. Sıkılınca el topu da oynuyorum. Gördüğüm herkese el sallıyorum. İki tane azı dişimle birlikte artık toplam on tane dişim var. Gezmeyi çok seviyorum, kapıdan çıkanla beraber gitmek istiyorum, ayakkabılarımı elime alıp sokak kapısı civarında sürekli geziniyorum. Minik arabamla sokaklarda dolaşmaya bayılıyorum. Başka maceralarımda birikti ama onları da 15. ay sonunda anlatayım. Şimdilik sadece 14. aydan gecikmeli kareler...
Ceeeee!!
Uyku mahmuruyum...
Balıklar, kaçmayın bakiim aşağılara, gelin yanıma.
Hey, bu akvaryumda ben de varım!
Babamla gezmelere gittik.
Biri bana mı seslendi?
Haydi Öykü, biraz daha uğraşırsak atlayacağız kucaktan, özgürlüğümüzü ilan edeceğiz.
Yurdagül teyze yemek yemesek de gezsek daha güzel olmaz mı?
Gezmeye gideceğim çok mutluyum
Pirzola çok lezzetliymiş
Zübeyde teyze biraz daha kaldırırsa defne yaprağı kopartabilirim
Yakalandım!
Sizce kitabıma mı bakıyorum, oyuncağımla mı oynuyorum, yoksa annemin izin vermediği gizemli nesnelerden birini ele geçirdim sessiz sedasız ona mı bakıyorum?
Bu güzel eteğimin altına çorap giymeyeyim, çorap yiyeyim.
Cimcimeliklerim devam edecek. Beni izlemeye devam edin... 
